خانه / ❖ غفلت ❖

❖ غفلت ❖

user warning: Duplicate entry '1802618' for key 'PRIMARY' query: INSERT into captcha_sessions (uid, sid, ip_address, timestamp, form_id, solution, status, attempts) VALUES (0, 'lva0cligp84blvcbtrnk92j1r1', '75.101.220.230', 1600747608, 'user_login_block', 'fba248d85f85de7d994f76ddeff1b3c6', 0, 0) in E:\www\Drupal\sites\javaneh.ikvu.ac.ir\modules\captcha-6.x-2.4\captcha\captcha.inc on line 99.

By tavakoli2722 - Posted on 30 خرداد 1396

 

غفلت

 

پی‌آمدهای دنیایی غفلت

 

۱. زندگانی دشوار و سخت: خداوند متعال در قرآن می‌فرماید:

 

«‌وَمَن أعرَضَ عَن ذِکری فَإنَّ لَهُ مَعیشَةً ضَنْکاً»؛ (25) «‌و هر کس از یاد من روی گرداند، زندگی دشواری خواهد داشت». ‌

 

2. هم‌نشینی با شیطان: خداوند می‌فرماید:

 

«‌وَمَنْ یعْشُ عَنْ ذِکرِ الرَّحمَنِ نُقَیضُ لَهُ شَیطاناً فَهُوَ لَهُ قَرینٌ»‌؛ (26) «‌هر کس از یاد خداوند دوری کند، شیطانی را بر او مسلط می‌کنیم تا هم‌نشین او گردد».

 

3. قدرت شیطان بر وسوسه: به روایت زیر توجه کنید:

 

عن الصادق علیه السلام أنَّهُ قالَ: «‌لایتَمَکَّنُ الشَّیطانُ بِالوَسوَسَةِ عَنِ العَبدِ إلاّ وَقَد أعْرَضَ عَن ذِکرِ اللهِ وَاسْتَهَانَ بِاَمرِهِ وَسَکَنَ اِلی نَهیهِ وَنَسِی إطِّلاعَهُ عَلَی سِرِّهِ؛ (27) شیطان در کار وسوسه بنده، توانایی نمی‌یابد، مگر آن‌که وی از یاد خدا روی بگرداند و دستورش را سبک بشمارد و خاطرش از آن‌چه نهی فرمود آسوده باشد [و هراسی نداشته باشد] و فراموش کند که خدا رازش را می‌داند».

4. قساوت قلب: به روایت زیر اشاره می‌کنیم:

 

عن الباقر علیه السلام: أنَّهُ قالَ: «‌إیاکَ وَالغَفلَةَ فَفیها تَکُونُ قَساوَةُ القَلبِ؛ (28) از غفلت بپرهیز که در آن سنگدلی و قساوت قلب است». ‌

 

5. تباهی اعمال: به روایتی از امام علی علیه السلام توجه کنید:

 

عن امیرالمؤمنین علیه السلام أنَّهُ قالَ: «‌إیاکَ وَالغَفْلَةَ فَإِنَّ الْغَفْلَةَ تُفسِدُ الاعْمالَ؛ (29) از غفلت دوری کن چرا که غفلت اعمال را فاسد و تباه می‌گرداند». ‌

 

6. نادانی و جهل: به روایت دیگری توجه کنید:

 

عن أمیرالمؤمنین علیه السلام أنَّه قال: «‌مَن غَفَلَ جَهِلَ؛ (30) هر کس غفلت ورزد نادان می‌ماند».

 

پی‌آمدهای آخرتی غفلت

 

1. نابینایی در روز محشر: خداوند می‌فرماید:

 

«‌وَنَحشُرُهُ یومَ القِیامَةِأعْمی»؛ (31) روز قیامت نابینا محشورش می‌کنیم». ‌

 

2. حسرت و اندوه در روز قیامت: به روایت زیر توجه کنید:

 

قال ابوبصیر قال ابوعبدالله علیه السلام: «‌مَا اجْتَمَعَ قَومٌ فی مَجْلِسٍ لَمْ یذْکُرُوا اللهَ وَلَم یذکُرُونَا إلاّ کانَ ذلکَ المَجلِسُ حَسرَةً عَلَیهِم یومَ القِیامَةِ؛ (32) هیچ گروهی نیست که در مجلسی گرد هم آیند و خدا را یاد نکنند و ما را یاد نکنند، مگر آن‌که آن مجلس در روز قیامت سبب حسرت و اندوه آن‌ها خواهد گردید». ‌

 

3. فراموشی در قیامت: خداوند متعال می‌فرماید:

 

«‌نَسُوا اللهَ فَنَسِیهُم»؛ (33) «‌خدا را فراموش کردند، پس خدا هم آنان را فراموش نمود». ‌

 

4. عذاب دردناک الهی: خداوند منان می‌فرماید:

 

«‌وَالَّذینَ هُم عَن آیاتِنا غَافِلُونَ * اُولئِکَ مَأْویهُمُ النَّارُ بِما کَانُوا یکْسِبُونَ»؛ (34) «‌وهمانان که از آیات ما غافلند، اینان به خاطر کار و کردارشان، جایگاهشان دوزخ است». ‌

 

عاقبت پی‌روی از شیطان

 

نوشته‌اند روزی چهار نفر تابوتی را بر دوش گرفته بودند و از میان جمعیت عبور می‌دادند و مردم نیز به سوی تابوت او زباله و آب دهان می‌انداختند. کسی پرسید جریان چیست؟

 

گفتند: این میت سال‌ها تنها مؤذن مسجد شهر بود. در خانه‌های اطراف مسجد، زنی مسیحی، تنها زندگی می‌کرد و او روزی هنگام اذان گفتن، چشمش به او می‌افتد و شیطان او را وسوسه می‌کند. او نزد زن مسیحی رفته و از او خواستگاری می‌کند؛ اما زن نمی‌پذیرد و می‌گوید: فقط در صورتی که او دست از اسلام بردارد، حاضر به ازدواج است و می‌گوید: وی باید «‌زُنّار» (35) ببندد. مؤذن نیز قبول می‌کند؛ زنار می‌بندد و شراب می‌نوشد و روزی که قصد آن زن را می‌کند، زن به وعده خود عمل نکرده و از دست او فرار می‌کند. مؤذن از دیوار خانه زن بالا می‌رود؛ اما با گردن به زمین می‌افتد و می‌میرد و اکنون نیز مردم او را این‌گونه تشییع می‌کنند. (36)

 

منابع:

 

 [25]. طه، 124. 

 [26]. زخرف، 36. 

 [27]. همان، ج1، ص 178. 

 [28]. علامه مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج 78، ص 164. 

 [29]. تمیمی الامدی، غرر الحکم و درر الکلم، شرح آقا جمال خوانساری، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، چاپ چهارم، 1373 ش، باب غفلت. 

 [30]. همان. 

 [31]. طه، 124. 

 [32]. علامه مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج 75، ص 468. 

 [33]. توبه، 67. 

 [34]. یونس، 7 و 8. 

 [35]. کمربند یا گردن‌بند مخصوص مسیحیان. 

 [36]. شیعی سبزواری، حسن بن حسین، مصابیح القلوب، ص 71.

 

 

برچسب ها

امکانات

ورود کاربر

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
کپچا تصویری
کارکترهایی که در تصویر نمایش داده میشوند را وارد کنید

اعضای جدید

  • avini
  • rasouli
  • tavakoli2722
  • یاس علی
  • عبدالمجيد

افراد آنلاین

در حال حاضر 1 کاربر و 1 کاربر مهمان آنلاین هستند.